PKN
Protestantse gemeente te Soesterberg (Vredekerk)
 
Cobie Smit Cobie Smit


Waar ben je geboren?

“Ik ben in Bleiswijk geboren in een gezin met elf kinderen. Acht meisjes en drie jongens. Ik ben de middelste. In de kerk in Bleiswijk waren ze blij met ons, want we vulden een hele rij. Ieder gezin had zijn eigen plaatsen en wij zaten in het midden. De burgemeester, de dokter en andere hooggeplaatsten zaten vooraan in de kerk. Na de kerkdienst moesten we naar de zondagschool.”
 
Vertel eens wat over je jeugd en familie?
“Mijn vader was slagersknecht toen we in Bleiswijk woonden. Toen hij een eigen slagerij begon, zijn we verhuisd naar Sliedrecht. Ik was toen 12 jaar en vond het verschrikkelijk om te moeten verhuizen, want ik miste mijn vriendinnetjes. In Sliedrecht gingen we na de kerkdienst naar de jeugdclub en dat vond ik heel erg leuk. We gingen met de club één keer per jaar uit. We hadden thuis in de slagerij geen betaald personeel, maar wij als kinderen fungeerden als onbetaald personeel. Mijn moeder deed, buiten haar gezin, de boekhouding. We hadden allemaal een taak in het gezin en ook in de slagerij. Mijn moeder was streng doch rechtvaardig. Alles kon bij ons thuis en we mochten ook ieder een vriend of een vriendinnetje mee naar huis nemen en ook die mochten dan mee-eten.  Als je ergens naar toe wilde moest eerst je taak af zijn en dat was dan bijvoorbeeld sokken stoppen. Als het niet netjes was, werd er door mijn moeder een gat in geknipt en kon je weer opnieuw beginnen. Mijn moeder had de touwtjes in handen en mijn vader was een en al goedheid. Mijn vader had breuken van het sjouwen opgelopen en kon het slagerswerk niet meer doen. We zijn toen naar Austerlitz verhuisd. Ik was toen 18 jaar en er waren toen nog zes kinderen thuis. Mijn vader is toen bij De Engh in Den Dolder gaan werken en gaf leiding aan moeilijk opvoedbare jongens van rond de 16 jaar. De jongens hadden ontzag voor hem, want als hij iets verbood dan wisten ze ook dat het menens was. Hij was voor dat werk geknipt, want hij was heel rustig en geduldig.”
 
Opleiding en beroep?
“Ik heb de huishoudschool doorlopen en heb verschillende cursussen gevolgd, waaronder typen en boekhouden. Toen wij in Austerlitz woonden ben ik als boekhoudster gaan werken bij de groenten- en fruitveiling op de Kroeselaan in Utrecht. Ik heb daar drie jaar gewerkt en heb daar veel geleerd. Omdat ik ook op zaterdagochtend moest werken, ben ik daar weggegaan. Ik had inmiddels Boet leren kennen en toen ben ik in het bedrijf waar hij werkte aangesteld als boekhoudster. Dat was in Zeist bij AKKAP.”
 
Huidige familiesituatie?
“Op de kermis in Austerlitz heb ik Boet leren kennen. Hij was met vier vrienden en ik met vier vriendinnen. Boet liep aan het eind van de avond met mij mee naar huis en daar bleven we een tijdje staan praten. Omdat het zulk slecht weer was heb ik hem uiteindelijk aangeboden mijn fiets mee te nemen. Mijn moeder was daar erg boos over, want ik wist niet eens zijn achternaam. We hadden afgesproken dat hij de fiets op zaterdag zou terugbrengen. Op die bewuste zaterdag waren wel zijn vrienden er, maar Boet niet en dus ook mijn fiets niet. Toen ik aan zijn vrienden vroeg waar mijn fiets was, zeiden ze dat de vader van Boet ernstig ziek was en dat hij daar op mijn fiets naar toe was. Later kwam hij de fiets netjes terugbrengen. Ik heb helaas zijn vader nooit ontmoet, want die is kort daarna overleden. We hebben anderhalf jaar verkering gehad en zijn toen getrouwd, want samenwonen was toen niet aan de orde en we wilden graag samen zijn. We wisten vanaf het begin dat het goed was. Zogezegd: “liefde op het eerste gezicht”. We hebben een jaar bij Boet zijn moeder in Soesterberg ingewoond en dat was heel fijn. Ik heb veel van haar geleerd en we konden in dat jaar ook flink sparen. Ik was van huis uit gewend om naar de kerk te gaan en Boet niet, maar hij heeft toen besloten met mij naar de Hoeksteen te gaan. Ik ben met hem meegegaan naar belijdeniscatechisatie. Dat werd toen gehouden bij ds. van Boven thuis. Ik was wel eens jaloers op Boet, want hij heeft er zelf voor gekozen en daardoor de doop en de belijdenis zo heel bewust meegemaakt. Na dat jaar zijn we op ons zelf gaan wonen in een flat aan de Prof. Lorentzlaan en daar is Nettert geboren. Toen hij drie jaar was zijn we verhuisd naar een duplexwoning aan de Prof. Lorentzlaan. Daar hebben we elf jaar gewoond. Toen zijn we verhuisd naar de Gen. Winkelmanstraat waar we nu nog wonen.”
 
Belangrijke gebeurtenissen in je leven?
“Trouwen was heel belangrijk, want we wilden graag bij elkaar zijn. We hebben gekozen voor de datum van 7 december, omdat mijn ouders 30 jaar daarvoor op die datum zijn getrouwd. Zij hadden op hun trouwdag heel veel sneeuw en op onze trouwdag was dat ook zo. Toen ik bevestigd werd als diaken, 22 jaar geleden, vond ik dat een heel mooie belevenis. Al mijn broers en zussen waren gekomen en daar wist ik niets van. Ik vond het geweldig! Het heeft mij gesteund om het ambt te aanvaarden. De verhuizing van onze zoon Nettert naar Indonesië was natuurlijk ook een hele stap. Maar het is zijn leven en omdat hij er met zijn gezin gelukkig is, zijn wij dat ook.”
 
Heb je hobby’s?
“Wat ik graag doe is wandelen, fietsen, lezen, bridgen, puzzelen en ook legpuzzels maken. Verder ga ik graag op vakantie en wil dan alles bekijken en zo genieten van de cultuur.”
 
Hoe heb je de periode als ambtsdrager beleefd?
“Toen ik gevraagd werd als ambtsdrager heb ik mijn vader opgebeld om te vragen wat ik moest doen. Mijn vader zei: “kind dat kun je en je talenten komen er wel uit”. Ik heb veel taken samen met Tineke Klandermans opgepakt en veel mensen kunnen helpen. In het begin vond ik bezoeken afleggen heel erg moeilijk, maar later niet meer. Ik heb met veel diakenen samen gewerkt en wat je allemaal beleeft in 22 jaar kun je niet navertellen. Ik was 12 jaar diaken en toen moest ik er een jaar uit, maar na 10 maanden werd ik al weer gevraagd  voor een volgende periode. Dat zijn dus 10 jaren geworden. Ik heb heel veel fijne ervaringen meegemaakt in al die jaren. Ik was er voor en ik ging er voor. Ik heb het erg fijn gevonden en heb er veel mensenkennis door opgedaan. Ook heb ik geleerd dat het belangrijk is om naar mensen te luisteren. Nu het voorbij is, mis ik het wel na al die jaren, maar ik val niet in een gat, want natuurlijk blijf ik voor de kerk mijn steentje bijdragen.”
 
Wat is voor jou een belangrijke tekst uit de Bijbel of een lied wat je mooi vindt?
“Psalm 25:2 Here maak mij Uwe wegen door uw Woord en Geest bekend. Het is het eerste liedje wat ik geleerd heb op school en dat is altijd mijn liedje gebleven. Mijn moeder zei, toen ik het moeilijk vond om de psalmversjes uit het hoofd te leren, dat ik het boekje onder mijn kussen moest leggen. Ik dacht dat het dan vanzelf ging, maar dat was helaas niet zo.”
 
Hoe zou je het geloof het liefst doorvertellen?
“Als andere mensen er over beginnen kan ik er goed over praten, maar ik zal er zelf niet over beginnen. Verder zal ik nooit verzwijgen dat ik geloof en een regelmatige kerkganger ben. Ik kom er zeker voor uit en heb een luisterend oor.”
 
Wat is je verlangen voor de toekomst? Voor jezelf en voor de gemeente?
Gezondheid voor ons zelf. Dat we nog lang bij elkaar mogen zijn, want we hebben het zo goed samen. Voor de gemeente zie ik het somber in, vanwege het teruglopen van het aantal kerkelijke belangstellenden. Het blijven bestaan van het kerkgebouw vind ik niet het belangrijkste, want je kunt overal samen zijn. Of we over vijf jaar nog een gemeente hebben weet ik niet.”
terug
 
 
 
Informatie

Opmerkingen of vragen?

Webmaster:

 
Externe links

Dagmeditatie

PKN

JOP

Kerkplein Soest

MijnKerk

Kerk in Actie

De Bijbel

EO - Geloven

 
Vredekerk Soesterberg
 
 
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.