PKN
Protestantse gemeente te Soesterberg (Vredekerk)
 
Theo Abbenhuis Theo Abbenhuis

Waar ben je geboren?
“Ik ben geboren in Soest aan de lange Brinkweg, in een gezin met vier kinderen. Twee meisjes en twee jongens.”
 
Vertel eens wat over je jeugd en familie?
“Mijn vader werkte op Paleis Soestdijk als bosarbeider en heeft daar, totdat hij in de VUT ging, gewerkt. In het begin kreeg hij zijn loon van koningin Juliana en later van de rijksoverheid. Dat maakte veel verschil  in de hoogte van het salaris. De rijkoverheid betaalde beter. Vader heeft prinses Beatrix (Trix) een keer achter op de fiets naar het paleis gebracht, toen zij een keer spijbelde van school en mijn vader haar onderweg op een hek zag zitten. Toen mijn vader 25 jaar in dienst was, kreeg hij een lintje uitgereikt door koningin Juliana. Ook heeft hij al die jaren het kerstspel op het paleis meegemaakt. Van de vier kinderen in ons gezin is de jongste met een verstandelijke handicap geboren. Hij woont vanaf zijn vierde jaar in de Amerpoort. Toen hij daar als vierjarige heen ging, mochten wij hem een maand niet zien, omdat hij moest wennen. Wij vonden dat heel erg en natuurlijk vooral mijn moeder heeft het daar heel moeilijk mee gehad. Hij is nu 61 jaar oud. Mijn jongste zus is op jonge leeftijd overleden ten gevolge van een beroerte. Mijn andere zus werkt in de Drie Eiken als vrijwilligster. Als kind had ik veel last van oorontstekingen en daardoor ben ik links doof geworden. Daar heb ik, toen ik jong was, erg veel last van gehad. Mijn vader en moeder zijn 11 dagen na elkaar overleden. Beide aan de gevolgen van kanker.”
 
Opleiding en beroep?
“Na de lagere school ben ik naar de LTS “Niek Savio” in Amersfoort gegaan. Het was een vierjarige opleiding, maar door de financiële problemen thuis werd ik na twee jaar van school gehaald en moest ik gaan werken. Ik ben toen in de eierenhandel terecht gekomen, bij de firma Petersen in Soest. Ik ben nog steeds bevriend met de zoon van de baas. Mijn beroep was het schouwen van eieren. Dat houdt in, dat je de eieren, die op de lopende band onder een lamp doorgaan, controleert op barsten, bloed, verrotting of vuil. De zogenaamde kneuseieren moest je er uit halen en apart zetten. Ik heb daar gewerkt tot het bedrijf in fusie ging met Guliker in Nijkerk. Ik ben toen meegegaan naar Guliker. Bij Petersen werd er heel secuur gewerkt, maar bij Guliker haalde ik er in het begin veel meer kneuzen uit, dan dat zij dat gewend waren. Het was een positieve verandering voor het bedrijf, want ze kregen daardoor geen klachten meer. Op een keer moest ik 10 minuten overwerken en kwam ik drie maanden later thuis. Op die bewuste dag, 17 mei 1971, kreeg ik op 26 jarige leeftijd een motorongeluk. Een non in een auto gaf mij geen voorrang en ik reed erg hard op mijn motor. Ik had een dwarslaesie in de derde nekwervel en mijn kaak was op drie plaatsen gebroken. Ik ben een week in coma gehouden, vanwege de pijn, en moest twee jaar revalideren. Daardoor heb ik nu geen gevoel in mijn onderarmen en scheenbenen. Ik kreeg alle hulp van mijn baas en kon aangepast blijven werken, maar na een tijd ging dat niet meer en toen ben ik in de WAO terecht gekomen. Om bezig te blijven ging ik regelmatig met van der Grift, rijwielhandel, mee naar de fietsgroothandel. Later hielp ik bij Hilhorst, de aquariumvissen dierenspeciaalzaak. Autorijden ging nog prima, dus ik kon voor de zaak bestellingen wegbrengen en tropische vissen ophalen bij Schiphol.”
 
Huidige familiesituatie?
“Bij Hilhorst kwam Joke met haar ouders regelmatig vissen kopen. We zijn aan de praat geraakt en op een gegeven moment ging ik bij hen thuis een aquarium inrichten samen met een collega. Die collega wilde indruk op Joke maken, maar dat lukte niet. Joke kwam op zaterdag bij Hilhorst werken en toen kregen we verkering. Toen Joke 18 jaar werd gingen we samenwonen. Joke had veel problemen thuis, maar toen we samen gingen wonen miste zij toch de thuissituatie en vooral toen haar opa overleed, was dat voor haar heel moeilijk te verwerken. We zijn na 10 jaar samenwonen getrouwd en zijn nu bijna 35 jaar samen. Het zijn mooie, maar ook heel moeilijke jaren geweest, maar we zijn nu op de goede weg.”
 
Belangrijke gebeurtenissen in je leven?
“De trouwdag was heel belangrijk voor ons. Het overlijden van onze ouders, mijn zus en Joke’s broer waren voor ons ingrijpende gebeurtenissen.”
 
Heb je hobby’s?
“Het houden van aquariumvissen, het modelbouwen van plastic vliegtuigen en auto’s vind ik erg leuk. Ook alles wat met muziek en geluid heeft te maken, zoals: muziekcassettes (1000),  LP’s (4000), singeltjes (1000), videobanden (700), heeft mijn belangstelling. We zijn kort geleden, op nogal korte termijn, naar de Drie Eiken verhuisd en daar kunnen we dat allemaal niet meer kwijt. Helaas heb ik toen veel naar de kringloop moeten brengen. De CD’s ben ik nu aan het digitaliseren en het modelbouwen doe ik nog steeds.”
 
Wat is je motivatie om vrijwilligerswerk te doen?
“Mijn motivatie is “mensen helpen”. De blije gezichten zien als je mensen geholpen hebt, is geweldig. Het vrijwilligerswerk doe ik  in de Vredekerk, de Drie Eiken en de Linde. Het werk bestaat voornamelijk uit zalen in orde maken voor activiteiten zoals koersbal, biljarten, volksdansen en vergaderingen. Verder 1 x per maand voor de bingo en 2 x per jaar voor de rommelmarkt samen met een hele groep. Op woensdagochtend is er in de Linde koffiedrinken en dat verzorg ik samen met Gerrit van Reenen.”
 
Wat is voor jou een belangrijke tekst uit de Bijbel of een lied wat je mooi vindt?
“Dat is een lied dat gezongen wordt in de film ‘Balto’:
 
Zoek naar het licht

Diep in de nacht is de wind zo koud
De angst, de twijfel
Mijn hart benauwd
 
Achter de storm, is een plek hier ver vandaan
Aan het eind van al mijn wegen
Maar hoe moet ik gaan
De stemmen van binnen
De spoken in m’n hoofd
Vertrouw die ene droom
Die ene droom
Waar je echt in gelooft
 
Eens komt de tijd dat de waarheid wint
En ieder zoekend hart zijn geluk weer vindt
Ergens in jou schuilt een ongetemde kracht
Een onzichtbaar weten
In het holst van de nacht
 
Een roep in het duister, een fluister in het zwart
Geef toe aan je gevoel
Je eigen hart
 
Je kan niet meer terug
Je kan alleen maar door en door en door
Zet je intuïtie aan
En laat je zinnen vrij
 
Zoek naar het licht zolang als je leeft
Klim op je hoogste top en laat je zelf zweven
Zoek naar het licht in ieder moment
Ga weg uit het donker
Dan weet je waar je bent
 
Als je zoekt naar het licht…
 
Hoe zou je het geloof het liefst doorvertellen?
“Omdat luisteren tegenwoordig moeilijk is, vind ik dat het beste gebruik gemaakt kan worden van de sociale media. Je bereikt dan de meeste mensen. Toen ik na mijn ongeluk in het ziekenhuis in Leusden lag, kwam ik met een man in contact en ben ik vier jaar bij die familie over de vloer gekomen. Met hem ging ik naar de protestantse kerk. Ik was rooms-katholiek opgevoed en moest verplicht tot mijn 16e jaar naar de kerk. Toen ik 16 werd, ben ik ook gelijk niet meer naar de kerk gegaan, ik denk omdat het moeten je gaat tegenstaan. Joke is protestants opgevoed, maar werd vrijgelaten wat kerkbezoek betreft. Toen wij op het van Maarenplein woonden kwam de toenmalige dominee van de Hoeksteen, dominee Jacqueline van Marion, regelmatig bij ons op bezoek. Joke had het in die tijd erg moeilijk. Via Mien van Vianen zijn we op zaterdag koffie gaan drinken in de kerk. Dat vonden we erg fijn en toen zijn we in de Vredekerk blijven komen. Joke heeft belijdenis van haar geloof afgelegd.”
 
Wat is je verlangen voor de toekomst? Voor jezelf en voor de gemeente?
“ Voor ons zelf willen we graag in deze kerk blijven komen en ons best doen om de mensen in de kerk te houden.”

terug
 
 
 
Informatie

Opmerkingen of vragen?

Webmaster:

 
Externe links

Dagmeditatie

PKN

JOP

Kerkbalans

Kerkplein Soest

MijnKerk

Kerk in Actie

De Bijbel

EO - Geloven

 
Vredekerk Soesterberg
 
 
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.