PKN
Protestantse gemeente te Soesterberg (Vredekerk)
 
Tineke en Piet Klandermans Tineke en Piet Klandermans



Waar ben je geboren?

Tineke:
“Ik ben in Hemmen (Overbetuwe, Gelderland) geboren op 25 oktober 1943. Hemmen is inmiddels een monumentendorp. Toen mijn ouders daar, na hun trouwen, in 1938 gingen wonen was Hemmen de kleinste zelfstandige gemeente van Nederland. In Zetten ging ik naar school, bekend van de Heldringstichtingen.”
Piet:
“Ik ben op 12 januari 1945 in Rotterdam (Kralingen) geboren. Mijn vader zat in die tijd ondergedoken in Geesteren en was net op tijd terug om mijn geboorte mee te maken. Mijn ouders waren echte Rotterdammers. Volgens de genealogie heeft mijn familie zijn roots liggen in de Gelderse Achterhoek, in Woold, gemeente Winterswijk. Er bestaat daar nog een Klandermanshoeve en een Klandermansweg.”

Hoe was de familiesituatie?
Tineke:
“Ik heb vijf broers en twee zussen. Tot 1960 was ik de middelste. In april van dat jaar kreeg ik nog een broertje. Zeven kinderen werden geboren in Hemmen, de laatste in Rotterdam.
Ons gezin bestond uit 10 personen: vader, moeder en acht kinderen. Mijn vader was politieagent. Toen was dat nog de veldwachter. Hij was de man onder de burgemeester, net als bij Zwiebertje. In 1954 zijn wij in Capelle aan den IJssel gaan wonen, voor mijn moeder wat dichter bij haar ouders in Den Haag, voor mijn vader (een Fries) een promotie.
Daar gingen we wonen in een dienstwoning van de Rijkspolitie, die stond langs het kanaal van Rotterdam naar Gouda. Het huis had bureau en cel aan huis, waar ook wel mensen een nachtje opgesloten zaten. Zelf heb ik op het bureau strafwerk moeten schrijven omdat ik behoorlijk kattenkwaad had uitgehaald. (Op het dak van de school geklommen en met stenen gegooid.) Mijn vriendjes moesten het thuis schrijven en inleveren en ik moest dat op het bureau doen (voorbeeldfunctie?). Het hielp niet echt! Maar de Betuwe bleef bij mij altijd trekken. Ik kom er nog regelmatig.”
Piet:
“Ik heb een zus en twee broers en ben de oudste van het stel. Mijn vader was hovenier. Het hoveniersbedrijf ging over van vader op zoon en mijn vader was de vierde generatie. Mijn vader vond het jammer dat ik hem niet opvolgde, maar het bedrijf was in die tijd niet meer rendabel. De tuincentra waren in opkomst. We zijn van Rotterdam naar Capelle aan den IJssel verhuisd. Na de middelbare school heb ik een HBO groenopleiding in Boskoop gevolgd. Tijdens de opleiding heb ik stage gelopen in Zwitserland. Ik had het Zwitserleven toen vast moeten houden!”

Wat ben je na je schooltijd gaan doen?
Piet:
“Allereerst in militaire dienst, als dienstplichtige bij de Verbindingsdienst. In juli 1967 ben ik begonnen als uitvoerder bij een groot groenvoorzieningbedrijf uit Sliedrecht. Mijn eerste werk was de aanleg van groenvoorzieningen van Het Dorp in Arnhem, bekend van de toenmalige tv-marathon “Open het Dorp”. Ik ben daar begonnen met het opzetten van een rayon voor het bedrijf. Het was belangrijk dat ik mij daar vestigde. Ik kende Tineke toen al vanuit het jeugdwerk in Capelle aan den IJssel en kreeg daar verkering met haar, daarop volgde een verloving in 1964. We zijn getrouwd in oktober 1967 en kregen op 1 januari 1968 een flat in Arnhem in de wijk Presikhaaf.”

Huidige familiesituatie en vorige woonplaats?
Piet:
“We zijn van Arnhem naar een eengezinswoning in Zevenaar verhuisd. We hadden toen één kind: onze dochter Margriet. Van Zevenaar zijn we naar Dordrecht verhuisd, omdat ik daar de functie van inkoper/werkvoorbereider kreeg. Dat was in 1973. Kort daarna werd ik hoofd van het bedrijfsbureau. In september 1975 ben ik bij de gemeente Soest gaan werken als chef buitendienst van de Plantsoenendienst en in 1984 werd ik afdelingshoofd. De laatste 15 jaar van die periode had ik ook wijkbeheer en milieu in mijn portefeuille. De afdeling ging toen Groen en Milieu heten. Ik heb daar 30 jaar gewerkt. We zijn in februari 1976 naar Soesterberg verhuisd en hebben 12,5 jaar in Eggermonde gewoond. We wonen nu al weer 22 jaar op de Kampweg. We hebben vier dochters, 1 Arnhems Meisje, 1 Liemers Lantaerntje, 2 Amersfoortse Keitjes en vier prachtige schoonzoons. Last but not least: twee kleindochters en drie kleinzoons.”
Tineke:
“Ik heb 17 jaar bij Abrona gewerkt op de afdeling dagactiviteiten. Ik begeleide daar o.a. een groep die productiewerk verrichtte. Ik heb dat altijd met heel veel plezier gedaan en kon goed met de mensen overweg. Je krijgt veel liefde van hen. Ik ben nu 7 jaar met pensioen en weg bij Abrona, maar ze vergeten je nooit. Ik doe nog steeds om de 14 dagen vrijwilligerswerk.
Piet en ik zijn ook kerkbegeleiders bij Abrona. In januari 2011 stoppen wij beiden met het ambt van ouderling en diaken, maar we hebben besloten om bij Abrona diensten te blijven draaien en ook daar vrijwilligerswerk te blijven doen. Het is altijd weer een geweldige belevenis om daar te zijn.”

Belangrijke gebeurtenissen in je leven?
Tineke:
“De geboortes van onze eigen kinderen, de trouwerijen en de geboortes van de kleinkinderen zijn heel belangrijk geweest in ons leven. Verder zijn we heel dankbaar dat zowel Aafke als Piet weer beter zijn geworden. Het was een heel zware tijd maar omringd door vele lieve mensen konden we het met elkaar aan.”
Piet:
“Ook heel belangrijk is dat ik, ondanks dat ik niet echt een carrièremaker ben, toch een heel leuke functie gekregen heb. Ik ga graag met mensen om en heb op mijn werk tot het laatst toe een buitendienst gehad, waar ook mensen met een beperking een plekje vonden. Als er werk moest worden uitbesteed, kreeg ook altijd de Soc. Werkvoorziening (Greenfors uit Amersfoort) een eerlijke kans.”

Hobby’s?
Tineke:
“Tuinieren vind ik erg leuk en, al zeg ik het zelf, ik heb een grote plantenkennis. Ik heb veel van Piet geleerd. Toen ik bij Piet thuis kwam moest ik wat dat betreft (grapje van mijn aanstaande familie) eerst examen afleggen. Ik moest natuurlijk wel iets van planten afweten, voordat ik door de examencommissie goedgekeurd werd. Maar door de padvinderij had ik ook al aardig wat plantenkennis opgedaan. Ik kende veel Nederlandse namen en Piet de Latijnse. Fitnessen doe ik met veel plezier en puzzelen doe ik ook graag. Graag zou ik wat meer willen lezen.”
Piet:
“Werk is jarenlang een grote hobby geweest. Verder is besturen (in het vak) ook iets wat ik graag doe. Ik zit ook in de adviescommissie Milieu en Ruimte van de gemeente Soest.
Tuinieren is een hobby en wandelen en fitnessen doe ik ook graag.”
Tineke en Piet:
“Wandelen en fietsen is ook iets wat we graag samen doen. Ook vinden we het heerlijk om er met de caravan op uit te trekken. Eén keer in het jaar gaan we naar Beieren, waar vrienden wonen. Verder is zingen ook een hobby. Ik heb bij een oratoriumvereniging in Zeist gezongen.” Ondergetekende heeft samen met Piet en Tineke in het kerkkoor Euterpe gezongen. (Natuurlijk heb ik geprobeerd om Piet bij het popkoor Allround te krijgen, want we hebben mannen nodig, zie www.popkoorallround.nl ).

Hoe lang zijn jullie al actief in de kerk?
Piet:
“Toen wij in Dordrecht woonden ben ik jeugdouderling geweest. In Soesterberg woonde ds. Luinstra naast ons in Eggermonde en werd er al heel snel gevraagd of ik ouderling wilde worden. Ik heb het allemaal niet precies bijgehouden, maar ik denk wij allebei toch wel ieder 20 jaar ambtsdrager zijn geweest.”
Tineke:
“Ik heb 12 ½ jaar de kerk schoongemaakt, samen met Piet Schaafsma en later met Fenny Kapelle. Ik ben secretaris van de NCVB (Ned. Chr. Vrouwen Bond) geweest en penningmeester van gemengd zangkoor Euterpe. Ik heb heel veel jaren gecollecteerd in vorige woonplaatsen maar vooral in Soesterberg. Voor het KWF wel 40 jaar. Verder ben ik ouderling geweest en nu dan diaken, voor de 2e keer.”

Wat is je inspiratie voor het kerkenwerk?
Piet:
“Ik heb het geloof van huis uit meegekregen. Mijn vader was diaken en wij waren een kerkelijk gezin. Inwendig heb ik geen discussie gevoerd over het wel of niet geloven. Het is een deel van je opvoeding. Ik vind het wel heel plezierig dat de geloofsbeleving vrijer geworden is.”
Tineke:
“Bij ons thuis waren ze kerkelijk meelevend, maar ik heb het ambt niet van huis uit meegekregen. Toen ik belijdenis deed had ik wel heel sterk het gevoel: nu begint het pas! Nu kunnen ze mij gaan vragen. Dat is in Soesterberg gebeurd. Ik ben ook heel blij dat het allemaal wat vrijer is geworden in de kerk.”
Piet:
“Wij hebben eigenlijk altijd elkaar opgevolgd in het ambt. Later is er dispensatie aangevraagd om samen ambtsdrager te zijn, vooral omdat er een gebrek aan ambtsdragers was. De motivatie om het ambt te aanvaarden was er ook, omdat je terechtkwam in een warme geloofsgemeenschap. Dat was het geval bij zowel de toen nog Hervormde gemeente als de Gereformeerde kerk.”
Tineke:
“Als je gevraagd wordt om ambtsdrager te worden dan ga je er pas goed over nadenken wat het inhoudt. Ik ben ouderling geweest en nu al jaren diaken. Het ambt van diaken is mij op het lijf geschreven. Ik wil er hier graag voor pleiten dat gemeenteleden nieuwe mensen in de kerk aanspreken. Vraag eens of ze meelopen in een commissie of kerkenraad om te zien wat daar gebeurt. Een soort snuffelstage.”

Wat is een belangrijke tekst uit de Bijbel voor jou?
Tineke:
“Mijn belijdenistekst uit Johannes 15 vers 8a: “Hierin is mijn Vader verheerlijkt dat gij veel vrucht draagt.”
Piet:
“Heb uw naaste lief als u zelf”. “We zijn zo gauw geneigd om vooroordelen te hebben.”

Wat geeft het kerkenwerk je voor jezelf?
Tineke:
“Heel veel voldoening. Het bezig zijn voor een ander. Het is vaak wel moeilijk om er achter te komen waar je hulp moet bieden. Vaak zit het in heel kleine dingen. Bijvoorbeeld door een preek of een kaartje bij iemand door de deur te doen. Daarom liggen er tegenwoordig bezoekboeken en een bloemenmap in de kerk.”
Piet:
“Het werken in de wijngaard (in vaktermen gesproken). Het is jammer dat we er niet altijd in slagen om aan onze missie te voldoen. Vaak zijn we meer met ons zelf bezig dan met de wereld om ons heen. We moeten leren om ons werk niet in meetbare dingen te vertalen. Door je gedrag kun je in praktijk brengen waar je als gelovige voor staat. Door je gedrag straal je wat uit.”

Hoe zou je het geloof het liefst doorvertellen?
Piet:
“Non verbaal, door leefstijl en gedrag. Veel jaren geleden was ik in Soesterberg lid van een evangelisatieteam. We stonden op zaterdagmorgen met een caravan voor de Hoeksteen. Hervormden en gereformeerden.”
Tineke:
“Proberen een christen te zijn zonder etiket. Wij zijn niets meer dan die ander, omdat zij toevallig niet ‘gelovig’ zijn. Laten zien en horen dat zij er ook bij horen.”

Wat is je verlangen voor de toekomst? Voor jezelf en voor de gemeente?
Tineke:
“Voor het gezin: dat we gezond mogen blijven. Voor de gemeente: met elkaar een warme gemeenschap blijven, zowel naar buiten als naar binnen gericht.”
Piet:
“Een gemeenschap vormen en daarbij niet te veel op de kwantiteit letten, maar op de kwaliteit en daarbij aan de inhoud gestalte geven.”
Tineke en Piet:
“Wat wij hopen is dat de jongeren het stokje van ons kunnen overnemen. Voor ons is het na zoveel jaren mooi geweest. We zullen zeker ook eens in een andere kerk gaan kijken, maar... de eigen gemeente blijft!”

terug
 
 
 
Informatie

Opmerkingen of vragen?

Webmaster:

 
Externe links

Dagmeditatie

PKN

JOP

Kerkbalans

Kerkplein Soest

MijnKerk

Kerk in Actie

De Bijbel

EO - Geloven

 
Vredekerk Soesterberg
 
 
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.