PKN
Protestantse gemeente te Soesterberg (Vredekerk)
 
Wim Visser Wim Visser
























Waar ben je geboren?

“Ik ben in Zuilen geboren, in 1942. Mijn vader was beroepsmilitair bij de Luchtmacht. Hij heeft zich opgewerkt van vliegtuigbouwer tot veiligheidsofficier. Hij was stapelgek op mijn moeder: Wijntje van der Kraats, die in Soesterberg op Postweg nummer 80 woonde. Vader stamde uit een gezin van twaalf kinderen en moeder uit een gezin van veertien kinderen, waar van er uiteindelijk zeven in leven zijn gebleven."

Hoe was de familiesituatie?
“Mijn ouders hebben vier kinderen gekregen. Twee broers ouder dan ik en een jongere zus. Een broer en een zus zijn helaas overleden. Door het beroep van mijn vader verhuisden we om de zes jaar. De eerste zes jaar van mijn leven woonde ik in Zuilen. Daarna verhuisden we naar Oegstgeest en van Oegstgeest naar Rijswijk. Mijn vader wilde graag terug naar Soesterberg, maar dat wilde ik toen liever niet. Het is toen Amersfoort geworden.”

Hoe is je jeugd en je loopbaan verlopen?
Ik heb een moeilijke jeugd gehad, want ik ben vaak en lang ziek geweest. Toen wij in Oegstgeest woonden ging ik naar de kinderkerk en dat was zes kilometer lopen. Tijdens de jaren dat wij in Rijswijk woonden gingen mijn ouders niet naar de kerk en daarom ging ik alleen. Ik ging achter in de kerk zitten en genoot van het orgelspel. Toen ik 15 jaar was, kreeg ik acute reuma, waardoor ik een jaar op bed heb gelegen. Ik speelde bij een rooms katholieke voetbalclub: Don Bosco. Pater Nelissen had daar de leiding. Op zondag fietste ik twaalf kilometer naar Okkenburg, dwars door den Haag. Als ik voor 11.00 uur of 11.30 uur op het voetbalveld kwam, mocht ik van de Pater niet meedoen, want dan wist hij dat ik niet naar de kerk geweest was. Het was een geweldige man. Tijdens dat jaar dat ik ziek was, kwam er iemand van de Hervormde Kerk elke maand een vrijwillige bijdrage ophalen. Aan die mevrouw vroeg ik of de dominee wel wist dat ik ziek was. Dat vroeg ik die keer er op weer en de volgende keer weer. De dominee is nooit gekomen en vanaf die tijd wilde ik niets meer van de kerk weten. Dat heeft twaalf jaar geduurd. Pater Nelissen, echter, had aan de voetbaltrainer de opdracht gegeven om elke veertien dagen bij mij op bezoek te gaan. Hij bracht dan stripboekjes mee en die werden bij elk bezoek omgewisseld.
Pater Nelissen kwam ook op bezoek en bracht nieuwe voetbalschoenen mee voor als ik weer beter was. Mijn Vader ging, toen wij in Amersfoort woonden, naar de Opstandingskerk. Op een zondag vroeg hij of ik mee ging en dat heb ik toen gedaan. Dominee Engelkens ging voor en aan het eind van de preek zei hij: “Vanavond gaan we met de jeugd over dit onderwerp doorpraten.” Onderweg naar huis zei mijn vader: “Jij weet toch altijd alles zo goed te vertellen, waarom ga je daar niet heen?” Ik ben gegaan en het thema was: denk je aan God tijdens je werk of studie? Ik zei: natuurlijk niet, mijn baas ziet mij aankomen. Ik moet mijn aandacht bij mijn werk houden anders snijd ik verkeerd in het linoleum (ik was net uit dienst, 1963, en woningstoffeerder geworden). Ik werd daar opgenomen in de jeugdclub en heb allerlei dingen georganiseerd, ook voor buitenkerkelijke jongeren. We hebben wel moeten opboksen tegen de kerkenraad om bepaalde dingen, zoals dansen, voor elkaar te krijgen. Toen ik 35 jaar was ben ik, in overleg met Thea, de opleiding OPM gaan volgen in Amsterdam dat duurde 2 jaar. Daarna had ik het recht om het laatste jaar van de Z-opleiding te doen en was na 3 jaar Z-verpleegkundige. Ik heb 25 jaar in de gezondheidszorg gewerkt.”

Huidige familiesituatie?
“De jeugd van de kerk ging uit op zaterdag en we gingen dansen in Amersfoort bij PMT achter de tankwerkplaats. Er kwamen ook gereformeerde meisjes dansen en op het eind van één zo’n dansavond vroeg ik een meisje ten dans. Dat was Thea en ze vroeg toen het dansen afgelopen was of ik zin had in een avondwandeling. Het was liefde op het eerste gezicht. Ik kende haar niet, maar zij wist al heel veel over mij, want ze had informatie over mij ingewonnen.
’s Avonds kwam ik thuis en zei tegen mijn moeder ik heb een meisje. Mijn moeder zei: “Hoe heet je meisje?” Ik zei:”Dat weet ik niet.” Binnen een jaar zijn we verloofd en getrouwd en ik heb er nooit spijt van gehad. In die tijd was er woningnood en daarom zijn we toen bij mijn grootouders in gaan wonen, op de Postweg in Soesterberg. Mijn grootouders hebben dat huis van de Diaconie van de Hervormde Kerk gehuurd. De eerste 25 jaar moesten ze huur betalen en daarna mochten ze er hun hele leven gratis wonen. Petra en later Wendy zijn geboren en we zijn heel trots op onze dochters. Petra is introvert en lijkt op Thea, maar heeft wel hetzelfde beroep als haar vader gekozen: Z-verpleegkundige. Wendy is creatief net als ik en werkt als apothekersassistente. We hebben vijf kleinkinderen en we genieten er van. De kleinsten zien we veel, de oudste wat minder, maar daar gaan we tot nu toe elk jaar mee skiën.”

Wat zijn je hobby’s?
“Ik houd van skiën, tennissen en klussen in de kerk en in de tuin. Ik heb veel geschilderd, maar dat is er wat bij ingeschoten. Bij de Birk in Soest heb ik in het bos veel onderhoudswerk verricht. Ook ben ik vijf jaar schipper geweest bij de Waterlijn in Amersfoort. Nu ben ik daar vrijwilliger bij de technische dienst. Wanneer Sinterklaas Emiclaer bezoekt dan komt hij met de boot aan bij het winkelcentrum. De Waterlijn verzorgt de rondvaart op de vijver en één van de schippers mag ik zijn.”

Ben je altijd al actief geweest in de gemeente?
“Ik heb jaren leiding gegeven aan de jeugdclubs en samen met Gert Nellestein, Otto Meiring en de heer Werner heb ik het kerkblad Kerknieuws opgericht in 1968 (red.: Ik heb van Wim een exemplaar mogen inkijken van 16 november 1968; erg leuk!).”

Wat is je inspiratie voor het kerkenwerk?
“Ik vind het vanzelfsprekend dat je iets doet voor de kerk. Je kijkt hoe de dingen in de kerk functioneren; wat gebeurt er en wat niet. Als je dingen ziet die moeten gebeuren dan pak je ze op. Met Giljam de Koning heb ik, samen met andere leden van de klussengroep, het schilderwerk gedaan. Toen dat klaar was heb ik aan Giljam gevraagd of ik van een paar ramen mocht proberen de stopverf te vervangen. Niet wetend dat het vervangen een project van drie jaar zou worden. Tijdens die drie jaar heb ik heel veel bewondering gekregen voor al het werk wat Gert Meijerink heeft gedaan. Op een keer zei Bas Nawijn toen ik bezig was: “Weet je welk raam Gert het laatst heeft gerepareerd?” Hij heeft mij het raam aangewezen en vertelde mij, dat toen Gert is overleden, hij een kaarsje voor dat raam heeft gezet. Daarom heb ik bij het afscheid van Bas Nawijn hem, als een concrete herinnering aan de Vredekerk, het raam van Gert gegeven.”

Wat is voor jou een belangrijke tekst uit de Bijbel?
“Dat is psalm 103: Looft de Here, mijn ziel, en al wat in mij is, zijn heilige naam; loof de Here, mijn ziel, en vergeet niet één van zijn weldaden. En wat verder volgt. Deze psalm is door mijn grootvader als traditie veel voorgelezen. Door de jaren heen is hij in onze familie bij feestelijkheden, zoals verjaardagen en trouwerijen, maar ook bij verdrietige momenten, gelezen. Het overlijden van Froukje Taai heeft mij zeer aangegrepen. Zij is overleden toen wij op vakantie waren. We liepen tijdens die vakantie in een kerk en daar heb ik het volgende lied gezongen uit Schuberts Deutsche Messe:
Wohin soll ich mich wenden,                         Waar moet ik mij op richten
wenn Gram und Schmerz mich drücken?        als smarten mij verteren?
Wem künd’ ich mein Entzücken,                    Of tot wie kan ik mij keren
wenn freudig pocht mein Herz?                     als vreugd’ klopt in mijn hart?
Zu dir, zu dir, o Vater                                   Tot U, o Heer en Vader,
komm ich in Freud und Leiden                       kom ik in vreugd’en lijden
du sendest ja die Freuden,                            gij kunt mijn hart verblijden,
du heilest jeden Schmerz.                             gij steunt mij bij mijn smart.
Toen Gijs Dorrestein ziek werd heb ik dit lied ook voor hem gezongen in de kerk. Hij was heel ontroerd. We hebben heel veel gesprekken samen gehad. Toen hij overleden was dacht ik: “Ik moet iets doen.” Ik heb een roos gekocht en die op zijn zitplaats in de kerk gelegd en heb het lied gezongen.”

Hoe zou je het geloof het liefst doorvertellen?
“We waren in Oostenrijk op vakantie toen de kinderen vijf en zes jaar waren. We zaten daar op een camping. Een jonge pater organiseerde daar verschillende activiteiten en deed de dagsluiting. Die dagsluitingen vertaalde ik voor onze kinderen. Na een dag of vier zaten alle Nederlandse kinderen om mij heen te luisteren. Op zaterdag tijdens een wandeling, die door de pater georganiseerd was, was er een Duitse familie en één Nederlandse familie: wij dus. De pater vroeg aan mij: “Hoe zie je het geloof.” Ik antwoordde: “Als een beeldend schilderij met de woorden heb God lief en de naaste als u zelf.” Dat is het thema van het schilderij. Hoe ieder mens tegen het geloof aankijkt zie ik als de lijst er om heen. De één wil een antieke lijst en de ander een moderne, de derde een fel gekleurde en de vierde vind een pasteltint beter passen. Zo heb ik altijd tegen het geloof aangekeken en zo kijk er nog naar.”

Wat is tot slot je verlangen voor de toekomst? Voor jezelf en voor de gemeente?
“Voor mij zelf dat ik, samen met Thea, heel lang het geloof zal kunnen vasthouden en ook hoop ik dat ik kritisch kan blijven. Voor de toekomst van de Vredekerk ben ik somber gestemd. De gemeente wordt ouder en ouder en ik denk dat de Vredekerk op houdt te bestaan. Misschien moeten we wel terugkeren naar het begin: het Witte Kerkje. Het weerhoudt mij er niet van om alles voor de Vredekerk te doen wat er gedaan moet worden.”

Toelichting bij de foto:
De foto is gemaakt in de tuin bij Wim en Thea. Daar hangt een schilderij, door Wim gemaakt, van een dorp in Zuid Frankrijk wat is uitgemoord door de Duitsers. Een huis met een dak wat stuk is en een duiventil van witte klei, gedeeltelijk nog in tact. Kijkend naar de strak blauwe lucht: “ga je het huis bewoonbaar maken of kies je voor de vrijheid?”

terug
 
 
 
Informatie

Opmerkingen of vragen?

Webmaster:

 
Externe links

Dagmeditatie

PKN

JOP

Kerkbalans

Kerkplein Soest

MijnKerk

Kerk in Actie

De Bijbel

EO - Geloven

 
Vredekerk Soesterberg
 
 
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.